ตอนนี้เราแอบคุยกับคนอื่น แต่ครั้งแรกเราไม่เป็นแบบนี้น่ะ เราเคยโดนแฟนเราปล่อยให้เราอยู่คนเดียวแล้วเค้าก็ไปอยู่กับกิ๊กเค้า เราไม่รู้หลอกว่าเพราะอะไรทำไมเค้าถึงมีคนอื่น ทั้งๆที่เราไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เลย เราพยายามทำใจแล้วปล่อยว่างจนเราได้มาทำงานที่หนึ่งเราทำงานมาปีกว่าๆเราได้เจอกับพี่คนหนึ่ง เราได้มีโอกาสได้คุยได้เจอ พอเราได้คุยกับพี่เค้าสักพักเราเริ่มมีอาการแปลกๆ ใจเราหวั่นๆในวันที่ไม่ได้เจอพี่เค้า แต่พอเราได้เจอเรากลับมีความสุข จะทำอะไรก็มีความสุข จนเราได้มีอะไรกับพี่เค้า ครั้งแรกเราไม่รู้หลอกว่าพี่เค้ามีแฟน พี่เค้าเป็นคนบอกเองว่าเค้าไม่มีใคร เค้าอยู่ตัวคนเดียว เรามีอะไรกับพี่เค้าจนเราเบื่อของเเฟนเราไปเลย(เรามีลูกแล้วน่ะ)พอเวลาผ่านไปพี่เค้าเริ่มมีอาการแปลกๆเค้าเริ่มออกห่างจากเราพี่เค้าไม่เหมือนเดิมจนมาวันหนึ่งพี่เค้าได้มาบอกเราว่าเค้ามีเมียแล้วน่ะ เราก็นิ่งไปสักพัก แล้วพี่เค้ามาเล่าให้เราฟังว่าเมียเค้าก็มีผัวแล้ว สรุปคืออะไร? เราเป็นน้อยเค้าอีกหรอ? แต่พอเราคุยได้สักพักใหญ่ๆ เราก็ได้เจอกับพี่อีกคนเราไม่รู้เราไปหลงเค้าตอนไหน พอได้เจอหน้าเค้าทุกวันเราก็เริ่ม มีอาการแปลกๆ(แปลกๆอีกแล้ว!!)จนได้มีโอกาส(โอกาสอีกแล้วหรอ!!)(หรือว่าเราแรดกันแน่!!)ได้คุยกับพี่เค้าเราก็เริ่มหลงเค้า เราก็คุยกับพี่เค้ามาเลื้อยๆจนทำให้เรามีความสุขพอเวลาผ่านไปเลื้อยๆเราเริ่มไม่โอเคกับการกระทำของตัวเราเอง เราควรทำยังไง? หรือว่าเราควรที่จะต้องอยู่คนเดียว?!
ที่เราแอบคุยกับคนอื่นเพราะเราเหงาหรือเพราะว่าเราต้องการใครสักคนที่ดีกับเรากันแน่??